Onderweg: een post-evangelische reiziger

Younger evangelicals

Robert Webber, de schrijver van het boek 'Younger Evangelicals', professor op het gebied van worship, man achter de site Ancientfutureworship.com en oprichter van de Call is vrijdag overleden. Vooral het boek 'Younger Evangelicals' heeft veel voor mij betekend. Het liet mij een aantal jaar geleden zien dat ik niet gek ben en dat het ok is als je niet binnen de Traditionele en Pragmatische evangelischen zit. In dit boek beschrijft Webber een nieuwe generatie van evangelischen die er een totaal andere inslag op na houden dan de generaties voor hen.  Hieronder nog een keer het schema waarin hij deze drie groepen van evangelischen briljant neerzette...

Wat bedoel je nu ook al weer met 'post-evangelisch'?

Wat is nu ook al weer post-evangelisch? Stuart Murray heeft onlangs een goed boek geschreven dat 'Post-christendom' heet. Al lezend realiseerde ik me dat bepaalde zinnen die hij over 'post-christendom' schrijft ook van toepassing zijn op 'post-evangelisch'. Daarom hieronder een door mij aangepast gedeelte van zijn boek waarin ik de term 'post-christendom' vervangen heb met 'post-evangelisch':

Post-evangelisch beschrijft niet volledig de cultuur die het evangelicalisme zal opvolgen. Het is een van de vele 'post-' woorden in onze huidige cultuur, waarmee een tijd van culturele turbulentie wordt aangegeven, een overgang van wat bekend is naar wat onbekend is. 'Post-' betekent 'komend na' en geeft aan dat iets bekends aan het voorbij gaan is. Het zegt echter niks over waarmee het vervangen wordt. We weten dat dingen niet langer meer zijn zoals wij ze kennen en proeven verandering om ons heen, maar we zijn onzeker over wat er gaat komen. 'Post-' woorden zijn woorden die achteruit kijken, die aangeven dat iets verdwijnt. Als we de nieuwe realiteit die aan het vorm krijgen is, zouden kunnen beschrijven, zouden we geen 'post-' taal gebruiken, maar zouden we het gewoon bij de naam kunnen noemen. Als we 'post-' woorden op een goede manier gebruiken, zou hier nederigheid aan te pas moeten komen: we hebben nog geen volledig en accuraat begrip van wat er plaatsvindt, maar we weten dat bepaalde aannemingen, structuren en reacties niet langer adequaat zijn. Het evangelicalisme in de traditionele (en misschien wel pragmatische) vorm zoals zij vanuit de Verenigde Staten na de Tweede Wereld oorlog in ons land, in ons denken en in onze vormen van kerk is geimporteerd, is stervende. De komende jaren zullen we een nieuwe cultuur binnengaan die 'na het evangelicalisme' is. We zullen ons realiseren dat we tijd nodig zullen hebben om onze richting in dit nieuwe landschap te vinden.

Post-evangelisch betekent niet post-christen zijn of post-evangelie (in de zin van het Goede Nieuws). Het geeft het voorbij gaan aan van een systeem dat we 'evangelicalisme' noemen.

"Maar wat is 'evangelicalisme'? Als ik een zoektocht op internet doe, lijkt het mij juist een sterk groeiende beweging die gebaseerd is op zes belangrijke pijlers. Kijk maar naar deze en deze links. Het zegt hier niks over een bepaalde manier van denken en beleven van kerk-zijn. Het zegt niks over structuren, etc.

Wat is er mis met deze zes kenmerken van het evangelicalisme:
1) het onbetwistbare gezag van de bijbel als bron van kennis van God en als regel voor het christelijke leven;
2) de majesteit van Jezus Christus als vleesgeworden God en Heer en als Redder van de in Zonde gevallen mensheid;
3) de heerschappij van de Heilige Geest;
4) de noodzaak van persoonlijke bekering
5) de prioriteit van evangelisatie;
6) het belang van de christelijke gemeenschap voor geestelijke voeding, gemeenschap en groei."

Een evangelische evolutie (11)

Ik geloof in evolutie, in een verandering die plaats vindt over verloop van tijd. Ik geloof in het opstarten van vele nieuwe initiatieven, waarvan niet allen levensvatbaar zullen zijn. Dit maakt voor mij niet zo uit. Initiatieven worden opgestart, levenslessen worden geleerd. Een initiatief sterft, maar de les en de ontwikkeling blijft. In een nieuw initiatief zal deze les en ontwikkeling hopelijk als een nieuwe genetische code in het nieuwe plan kunnen worden ingegroeid. Opnieuw zullen er hier nieuwe lessen geleerd worden. Projecten komen, projecten sterven, ze komen en gaan. Hun levensduur is niet belangrijk, maar de lessen en de ontwikkeling die er tijdens zo’n project plaatsvinden des te meer. Ik geloof dat er uit deze initiatieven over verloop van tijd beproefde nieuwe vormen van christelijke gemeenschappen gaan ontstaan die als het ware vanuit alle initiatieven en lessen naar levensvatbare en vruchtbare gemeenschappen zijn geevolueerd. Daar geloof ik in!

Reformatie door evolutie (10)

Dit had ik nooit moeten schrijven. Als er ooit een doelgerichte heksenjacht richting ‘postevangelisch denken’ wordt georganiseerd, in de mate dat dit nu rond Rick Warren in Nederland gebeurt, ben ik zeker de klos. Postevangelischen die geloven in evolutie? Dat is bijna net zo erg als ontdekken dat Rick Warren vanuit de New Age evangelisch Nederland probeert te infiltreren…

Is dat trouwens zo?

Maar ja, een postevangelische die gelooft in evolutie. Het staat er en het zij zo…

De komende reformatie (9)

Ik geloof in een komende reformatie; een nieuwe verdieping op het  gebouw van de evangelische beweging. Een verdieping, die hoewel gebouwd op de andere twee evangelische bewegingen, anders van aard zal zijn. De pragmatische vernieuwing vond in de afgelopen twintig jaar binnen de evangelische gemeentes plaats. Ik geloof dat de komende vernieuwing buiten de evangelische gemeentes in Nederland gaat plaatsvinden. Waarom?

Ik denk dat de komende verandering te groot om dit op een goede manier binnen bestaande gemeentes te laten plaatsvinden.

"Waarom past de nieuwe verdieping niet in de bestaande gemeentes?"

Nog een keer stoppen (8)

“We moeten stoppen. Wachten. Sta jezelf toe om te rouwen...

Als ik mediteer op Gods vrijheid en afwezigheid, begin ik te dromen waar God misschien nu gevonden kan worden. Niet in het huis, maar in een stal; niet in Jeruzalem, maar komend vanuit Nazareth; niet met zijn familie, maar in de tempel: niet in de tempel, maar met de zieken, de armen, de niet-geintereseerden, de gewone man; de drinkers, de rokers, de snuivers, de grappenmakers, de bedriegers, de hoeren en de hoereerders en al die anderen die buiten de boot vallen….

Ergens in deze nieuwe Post-verlichte plaats, op een plek waar wij het nooit voor mogelijk hebben gehouden, hangt God nog steeds rond wachtend om geboren te worden.”

(uit Complex Christ - Kester Brewin)

- wordt vervolgd -

God is niet meer met ons (7)

“In Ezechiel 10 staat God op en verlaat Hij de tempel. Zo’n goddelijk vertrek is met recht schokkend te noemen. Aan een groep mensen die overbekend waren geworden met de aanwezigheid van God in hun midden, laat God Zijn heiligheid zien en… Hij vertrekt.

God wandelt weg en laat hierbij een ware heilige vrijheid zien die over zijn schouders heen schreeuwt dat geen tempel, geen plaats, geen groep mensen, geen vierkant, geen doos, geen kerk, geen agenda, geen theologische positie ooit van Hem kan verwachten om te blijven op een plaats waar Hij niet gewild is, waar Hij gebruikt wordt voor iets waar Hij maar half achter kan staan en gedwongen wordt om kunstjes te vertonen voor een goed doel dat anderen zelf verzonnen hebben. Want...

Waar wacht je op? (6)

"Ik wacht op degene die fluistert, "Kijk, ik ben iets heel nieuws aan het doen. Zie je het niet?"

Alleen als ik stil ben. Alleen als ik ben gestopt met wat ik aan het doen was en luister, mijn adem inhoud en wacht.

Het zien van de nieuwe stap komt alleen bij hen die dapper genoeg zijn om te stoppen met de oude dans. We zijn bang dat als we voor een week zouden stoppen, een maand, een dienst of een moment; we door anderen misschien vergeten zullen worden, ons momentum verliezen, ons image verzwakken en in de ogen van anderen lijken te falen.

Dus voeden we onze kerkelijke ovens onze opgebrande wrakken: vermoeide leiders, ontgoochelde voorgangers, uitgeputte gemeentes – als een drillsergeant moedigen we ze aan om nog langer te dansen, sneller te macheren, harder te bidden, harder met heel je hart uit te roepen naar God om te komen: kom! Kom! KOM! En we rammen verandering in onze harten…

…terwijl Elia wacht.

We moeten vrucht dragen, zegt Christus ons. Maar buiten Albert Heijn, C1000 en de andere supermarkten dragen vruchtenbomen maar een keer per jaar vrucht, waarna hun takken van alle bladeren gestript worden in de voorbereiding op de koude winter van het wachten. "

(uit Complex Christ - Kester Brewin)

- wordt vervolgd -

Wachten op het dak (5)

We zitten op het dak van de evangelische beweging in Nederland en wachten… Wachten waarop? Wachten is moeilijk!

“Maar voordat de kerk kan veranderen, voordat ik kan veranderen, voordat ook maar iets verandert, komt het wachten.

Een pauze, een rust

Wij willen nu veranderen met onmiddellijke ingang. Een wonder als oplossing. Een nieuw programma dat alles in een keer oplost en goed maakt. Een nieuwe structuur van bijeenkomen, een nieuw gebouw, een nieuwe methode van overdenking en contemplatie.

Een cursus die ons voortstuwt naar de plaats waar we willen zijn. We willen er nu al zijn, zonder  moeite, zonder gedoe, zonder gereis, verantwoordelijkheid of pijn. Van onder aan de berg in een keer op top van de Mount Everest. En het liefst met helikopter...

Op het evangelisch dak; springen of bouwen? (4)

Ik sta nu op dit dak van de twee verdiepingen van de evangelische beweging. Om allerlei redenen weet ik me niet meer thuis op de begane grond bij de Traditionele Evangelischen, maar woon ik ook niet meer op de eerste verdieping bij de Pragmatische Evangelischen. Ik sta dus op het dak en kijk om me heen. Ik merk via de blog dat ik niet de enige ben die op dit dak sta. Meerdere mensen hebben het gevoel dat ze de huidige beweging ontgroeit zijn en dat we nu, of van het dak moeten springen of een nieuwe verdieping op het dak moeten bouwen.

Iedereen op dit dak kan zich met recht ‘postevangelisch’ noemen. Wat ons hier op het dak brengt, is een moeite of een vraag bij de huidige evangelische theologie, evangelische kerken, structuren, vorm van leiderschap, denkwereld en handelswijze. De specifieke reden dat we hier zijn, is vaak heel divers. Mensen worstelen met de rechtlijnigheid en het zwart/wit denken binnen de evangelische theologie. Anderen zijn op de diensten, de manier van leidinggeven en de structuur uitgekeken. Sommigen zijn vrijwillig weggegaan, anderen zijn met pijn er uit gezet. Verschillende mensen, verschillende redenen...

.

Degenen die van het dak springen, en dat zijn er velen, noemen ze zich geen evangelischen meer. Ze beschouwen zichzelf als ex-evangelisch en bewandelen hun weg verder op deze manier. Degenen die op het dak blijven, noemen zichzelf postevangelisch.

“He, jullie daar! Kom van ons dak af!” , wordt er geroepen uit de verdiepingen onder ons.

“Kom terug bij ons, spring er af of ga een nieuwe verdieping bouwen, maar blijf niet zo staan te hangen op ons dak. Straks krijgen we nog last van lekkages door jullie…”