Onderweg: een post-evangelische reiziger

Wat, een morfinepleister?

"Wat, een morfinepleister?"

3. Gevaren bij 'body surfen'

Als tiener woonde ik een tiental minuten van het strand. Ik weet nog dat ik samen met mijn broers en vader geregeld ging zwemmen in de zee. Dit gebeurde voornamelijk ’s avonds na het eten in de maanden september en oktober. We gingen meestal als de wind flink waaide, er grote golven stonden en de watertemperatuur nog lekker warm was. Het gebeurde dan ook met regelmaat dat wij in onze zwembroeken in de zee lagen terwijl mensen in hun dikke winterjassen over het strand liepen!

De bedoeling van het zwemmen was om zoveel mogelijk te ‘body surfen’. We gingen redelijk diep de zee in naar het punt waar de golven braken. De truc was dan om op het juiste moment op de juiste plaats op de golf te gaan liggen. Met het breken van de golf vlogen we met een geweldige vaart over het water richting het strand. Wat een kick gaf dat!

In die jaren dat we dit geregeld deden, heb ik vier dingen over ‘body surfen’ geleerd:

2. Voorgangers aan het 'body surfen'

De term ‘body surfing’ heeft te maken met de sport waarin mensen de zee in gaan om zich door een golf uit de zee richting het strand te laten meesleuren. Hierbij maken ze geen gebruik van een surfboard of een ander hulpmiddel. Door op de juiste tijd op de juiste plaats in de golf te gaan liggen, maken ze gebruik van het momentum en de kracht van de golf om zich op een uiterst snelle en spectaculaire wijze naar het strand te begeven.

“En dit is de favoriete sport onder evangelische leiders en voorgangers? Wat moet ik me hierbij voorstellen? Een groep middelbare mannen die in hun zwembroek bibberend de zee in gaan om zich daar liggend op een golf naar het strand te laten meesleuren? Klopt dit wel?”

1. Onderzoek naar evangelische sporten

Onlangs is er door PET, het landelijke projectbureau 'Evangelische Trends' uit Rijswijk een onderzoek gedaan naar evangelische sporten. Hieronder volgt een interview met de heer Johan Snijenburg, directeur van PET:

Waarom een onderzoek naar evangelische sporten?

Als projectbureau onderzoeken wij voortdurend nieuwe trends binnen de evangelische belevingswereld in Nederland. Natuurlijk zijn wij hierin niet de enige organisatie die dit doet. Onlangs was er nog een onderzoek van het blad Uitdaging waarin bleek dat het merendeel van de evangelische voorgangers de voorkeur geeft aan de Telegraaf als dagblad en als opinieblad de Visie van de Evangelische Omroep leest. Dit zette ons als aan het denken. Welke sporten zouden de evangelische mensen en met name de evangelische voorgangers het liefst beoefenen?

Om een grondig onderzoek te verrichten, hebben we contact opgenomen met 241 evangelische gemeentes en 315 evangelische voorgangers en leiders met daarbij de vraag aan welke sporten zij allemaal deelnemen.

En wat ontdekte u?

De resultaten van ons landelijk onderzoek waren zeer verrassend. Want wat bleek? Ten bate van ons onderzoek hebben wij een onderscheid aangebracht tussen actieve lichamelijke sporten zoals bijvoorbeeld tennis, voetbal, hardlopen en passieve lichamelijke sporten. Hierbij kunt u denken aan denksporten, paardrijden en dergelijke. Wat we ontdekten, is dat de meeste evangelische christenen en leiders bij voorkeur een passieve lichamelijke sport beoefenen. Dit verbaasde ons, zoals u zich misschien wel kunt voorstellen. Onze kijk op de evangelische christen was er toch meer één van iemand die actief en ondernemend in het leven staat.

Kunt u iets meer vertellen over deze passieve houding in sport?

Het blijkt uit ons onderzoek dat evangelische christenen passiever in het leven staan dan in het algemeen gedacht werd. Ze beoefenen sporten die je meer binnen het Buddhisme zou verwachten. Het zijn namelijk voornamelijk sporten waarbij ze door iemand anders geleid worden of waarbij ze een passieve houding kunnen aannemen. Het lijkt wel of er binnen deze groepering een aversie is ontstaan tegen eigen initiatief en zelfstandig ondernemen.

Maar over wat voor sporten hebben we het dan? U maakt mij wel nieuwsgierig.