Een paar jaar geleden hing er dagelijks bij ons voor de deur een bende Antilliaanse boefjes rond. Dit waren jongens in de leeftijd van 10 tot 15 jaar die niet meer school gingen (geen school wilde hen hebben), de hele dag rondhingen, lichte criminele activiteiten vertoonden en in het algemeen voor problemen zorgen.
Drie jaar ben ik bezig geweest om een goed contact met hen op te bouwen. Dit lukte niet altijd even goed, zoals die keer dat ze vuurwerk door onze brievenbus gooiden, stopverf in het slot van onze deur hadden gedaan, graffiti op onze muren schreven, de deurbel voor de zoveelste keer hadden gesloopt, op mijn rug spuugden, via een open achterdeur onze auto waren ingeklommen, stiekem ons huis waren binnengekomen terwijl de deur per ongeluk openstond, die keren dat ik ze om één uur ’s nachts moest vragen om weg te gaan omdat ze teveel lawaai maakten voor de deur, de hoeveelheid gereedschap die ze van me leenden om het dan nooit meer terug te geven en als ze de kans kregen alles meepikten wat ze konden.
Toch hebben we nooit opgegeven. Ook niet toen ze met gestolen fietsen kwamen en ons vroegen of we de banden konden plakken. De ene week kwamen ze op een Gazelle herenfiets, twee dagen later was het een racefiets van het merk Giant. Wat doe je dan? Zeg je nee, omdat de fiets gestolen is en trek je je terug? Of ga je het gesprek aan en plak je die band? Meestal kozen we voor het laatste, hopend om een contact met hen op te bouwen.
Deze jongens leefden helemaal los van contact met volwassenen die werkelijk een positieve invloed op hen kon hebben. Wij waren een van de weinige die deze kwetsbare relatie met hen wel aan wilden gaan. Mensen van buiten af vroegen ons wel eens waarom we zo ver gingen met deze gasten. Dit brengt me terug bij de rouwfasen van Kubler-Ross (zie vorige post). Hoe vertaal je de volgende woorden van Jezus naar deze tijd? Wat betekenen ze praktisch voor ons?
"Keer de andere wang toe…"
"Weiger niet je onderkleed als iemand je bovenkleed afpakt…"
"Geef aan een ieder die iets van je vraagt…"
"Eis je bezit niet terug als iemand het je afneemt…"
Betekent dit dat als een junk je autoradio steelt en je ziet het gebeuren je achter hem aan rent en hem alsnog ook je favoriete cd erbij geeft?
Betekent dit dat als een Antilliaans boefje je fiets steelt en je ziet het gebeuren je gauw naar hem toe gaat en om hem ook je beste kettingslot erbij te geven?
Wat! Ben je gek! Dat vraagt Jezus toch niet van ons! Misschien dat je niet naar de politie gaat als je de probleemsituatie van de dader kent. Maar om dingen erbij te gaan geven. Daar leren ze niks van. Je kan ook overdrijven...
Hier vinden we de rouwfasen: 'shock', 'ontkenning', 'protest' en 'onderhandelen' in een zin terug.
Wat denk jij dat deze woorden van Jezus anno 2006 voor de bijbelgetrouwe Nederlandse christen betekent?
Ik vraag me wel af of Kenneth nou zoveel slechter is dan ik. Ik heb twee computers, terwijl ik er maar een nodig heb. Ik heb meer dan een broek en geef mijn tweede, zoals Johannes de Doper zijn toehoorders aanmoedigde, niet weg. Laat staan mijn derde, vierde, vijfde of twaalfde broek. In de ogen van de meerderheid van de wereld is mijn welvaart net zo onnodig en associaal als de welvaart van onze vriend Kenneth. Of zit er wel een verschil? Wie of wie? 
Laatste reacties