Onderweg: een post-evangelische reiziger

Mijn favoriete boeken

Nu we het toch over boeken hebben... Ik kwam laatst via Jonny Baker en Andrew Jones op een site terecht waar een aantal leiders binnen de emerging church beweging hun favoriete boekenlijst presenteren. Het zijn boeken met betrekking tot het stichten van nieuwe gemeentes. iedereen mocht vijf favoriete boeken op zijn/haar lijst plaatsen.

Natuurlijk heb ik zelf ook mijn favoriete boekenlijst over gemeentestichting en emerging church. Toevallig zijn het er ook vijf. Hier komen ze:

5.  Op vijf staat bij mij Threshold of the future, geschreven door Michael Riddell. Een van de eerste boeken over emerging church. Het is een boek dat ik nu meerdere keren heb gelezen en dat vooral in het begin van mijn denken over nieuwe vormen en uiting van kerk veel impact heeft gehad.

4. Vier is voor mij The shaping of things to come, van Michael Frost en Alan Hirsch. Waarschijnlijk het boek dat je meest in de lijsten van de anderen tegenkomt.

3. Mijn nummer drie boek is The Complex Christ; Signs of Emergence in the Urban Church geschreven door Kester Brewin.

2. Nummer twee is voor mij een van de beste boeken over Emerging church. Dit is het boek Emerging Churches van Eddie Gibbs en Ryan Bolger. "Alleen al de appendix met verhalen van emerging pioniers maakt de aanschaf de moeite waard!"

1. Op de eerste plaats staat voor mij het boek Church after Christendom van Stuart Murray en eigenlijk de andere drie boeken van Stuart Murray .

Wat zijn jouw top 5 boeken op het gebied van gemeentestichting, emerging church of eigentijds kerk-zijn?

Op zoek naar een theoloog

Vanmiddag hadden Auke en ik een lunchafspraak met Andrew Perriman in het restaurant van de Haagse V&D. Omdat we elkaar alleen maar kennen via de mail en foto's op het web was het even zoeken of we hem konden vinden.

Andrew is een Engelse theoloog die zich met name bezighoudt met theologie rond de emerging church. Hij is schrijver van een aantal boeken en de man achte de site Open Source Theology; een site die ik regelmatig bezoek.  Via Rogier Bos zijn Andrew en ik met elkaar in contact gekomen. Het werd een interessant gesprek over emerging church, haar theologie, haar missie en rol in de maatschappij. Het grappige aan dit soort gesprekken is dat ze meer vragen oproepen dan antwoorden geven.

Maar... vragen stellen mag! Misschien is het stellen van de juiste vraag zelfs belangrijker dan het geven van goede antwoorden. Of is dat te post-evangelisch?