Nog even terug naar het onbegrip tussen de modernistische en postmodernistische leiders. Het deed me denken aan het lied 'One' van U2 uit de post "een lied voor hen die de gemeente hebben verlaten".
De laatste woorden van het lied 'One' zijn ook van toepassing op het onbegrip, angst en frustratie tussen de modernistische en postmoderne leiders:
Een van mijn favoriete nummers van de band U2 is het nummer ‘One’. Het nummer staat op het album ‘Achtung Baby’. Over de betekenis van het lied ‘One’ zijn er veel vragen. Er bestaat zelfs een hele webpagina over dit onderwerp. Om het nog gecompliceerder te maken, heeft U2 zelfs drie video’s bij dit nummer gemaakt, met alle drie een andere betekenis .
Sommige mensen zeggen dat het in dit lied gaat om de Duitse bevolking na de val van de Berlijnse muur. Anderen denken dat het te maken heeft met homoseksuelen of een zoon die zijn vader komt vertellen dat hij aan AIDS gaat overlijden. Het mooie van deze nummers van U2 is, dat je er vaak een eigen betekenis aan kan geven.
De afgelopen weken heb ik het nieuwe boek ‘Bono on Bono’ gelezen, waarin Bono op een hele open wijze inzicht geeft in zijn leven, in zijn relaties, zijn werk in de band en de politiek, maar ook in zijn geloofsleven en zijn relatie met de Kerk. Iets beseffend van de pinksterachtergrond van Bono, the Edge en Larry, de vele aanklachten die ze krijgen dat ze niet christelijk genoeg zouden zijn, maar ook de aanklacht van Bono naar de kerk dat zij niet christelijk genoeg is, doet mij het volgende vragen:
Zou naast de vele andere betekenissen het lied ‘One’ niet alleen een aanklacht, maar ook een verlangen van Bono aan het georganiseerde Lichaam van Christus kunnen zijn? Bono die gedwongen de gemeente heeft moeten verlaten, schrijft een lied voor hen die door hetzelfde gaan?
Lees hieronder verder…
Lees meer "Een lied voor hen die de gemeente hebben verlaten" »
“Het is een ongelofelijk idee concept dat de God die het Universum heeft gecreëerd op zoek zou zijn naar gezelschap, op zoek naar een echte relatie met mensen, maar wat mij echt op mijn knieën houdt is het verschil tussen Genade en Karma. 
Ik geloof dat we uit het gebied van Karma gereisd zijn naar het gebied van Genade. Weet je, in het centrum van alle religies is het idee van Karma. Wat je doet, komt weer bij je terug: een oog voor een oog, een tand voor een tand, of in natuurwetten – actie vereist een even grote tegenreactie. Het is voor mij duidelijk dat Karma in het hart van ons Universum staat. En toch komt dan dat idee dat we Genade noemen om het hele concept van ‘wat je zaait, zal je ook oogsten’ op zijn kop te zetten. Genade gaat voorbij aan redenatie en logica. Liefde onderbreekt de gevolgen van je daden, wat in mijn geval heel goed nieuws is, want ik heb wat domme dingen gedaan.
Wat ik heb gedaan, is tussen God en mij. Maar ik zou in grote problemen zitten als Karma mijn uiteindelijke rechter zal zijn. Ik maak geen excuses voor mijn fouten, maar ik houd mij vast aan Genade. Ik houd mij vast aan dat Jezus mijn zonden op het Kruis nam, omdat ik weet wie ik ben.
Ik houd van hett idee van het Lam dat geslacht is. Ik houd van het idee dat God zegt: “Luister, jullie schoften, er zijn bepaalde gevolgen aan de manier van hoe jullie zijn, aan egoïsme, en daar is sterfelijkheid als deel van je zondige natuur en laten we eerlijk zijn, je leeft nou niet echt een goed leven, of wel soms? Er zitten gevolgen aan je daden vast.”
De reden dat Christus stierf, is dat Christus de zonden van de wereld nam, zodat wat wij doen, niet bij ons terugkomt en onze zondige natuur niet die overduidelijke dood oogst. Dat is het punt. Het zou ons nederig moeten houden…. Het zijn niet onze eigen goede werken die ons door de poorten van de Hemel halen.”
Bono in zijn boek 'Bono on Bono'
"Religie kan de vijand van God zijn. Dit gebeurt vaak nadat God, net zoals Elvis, het gebouw heeft verlaten. Wat je overhoudt, zijn een lijst van instructies waar eens overtuiging was, dogma waar mensen het vroeger gewoon deden; een samenkomst geleid door een man waar ze vroeger geleid werden door de Heilige Geest. Discipline vervangt discipelschap."
Bono in zijn boek "Bono on Bono"
Laatste reacties