Er was eens het jaar 2010. Het jaar dat bekend zou staan als het jaar van het goudstof; hoewel goudstof? Het begon allemaal met de jaarlijkse Paasjubel op een groot landgoed in de buurt van Driebergen. Voor honderden christenen uit de regio van de Utrechtse Heuvelrug is dit een jaarlijks begrip. Zij komen hier op Eerste en Tweede Paasdag samen om met elkaar de opstanding van de Here Jezus te vieren. Grote witte tenten bedekken voor twee dagen het landgoed. Er is kinderwerk, jeugdwerk en natuurlijk een grote tent waar de samenkomsten voor de volwassenen wordt geleid.
Al tijdens de openingsdienst op de Paasochtend verscheen er dit jaar op verschillende plekken in de grote tent goudstof op de zingende mensen. De hoeveelheid goudstof die neerdaalde, was zo groot dat het de aandacht wegtrok van het podium en de organisatie tijdelijk de dienst moest stoppen. Hoewel de zangleiding de menigte tot kalmte maande, kropen de mensen op hun knieën door de tent om zoveel mogelijk goudstof op te rapen.
Tijdens de middagdienst was het weer raak. Op andere plaatsen dan tijdens de ochtend verscheen er weer goudstof op meerdere plekken in de tent. Mensen begonnen te juichen. ‘Opwekking is uitgebroken’, werd er door de tent gescandeerd. Niet-christenen gaven onder tranen hun leven aan de Heer. Christenen bekeerden zich en legden massaal hun zondige levensstijl af. Het bestuur van stichting Paasjubel riep op tot kalmte en nuchterheid, maar het was niet meer te stoppen.
Zondag aan het eind van de middag liepen andere paasfeesten, conferenties en paasdiensten leeg. Iedereen wilde het wonder op de Paasjubel meemaken. Op de A12 bij de afslag Driebergen stond een file van wel twintig kilometer. De brandweer moest ingrijpen en verbood dat er nieuwe mensen op het terrein toegelaten mochten worden. Op zondagavond barstte de tent uit haar voegen. Niemand richtte zich meer op het zingen of de preek. Alle ogen waren gespitst of het goudstof opnieuw uit de hemel zou neerdalen.
En ja hoor, weer was het raak. Mensen liepen met bekertjes het stof van de vloer af te schrapen. Hier en daar werd er om goudstof gevochten. Mensen begonnen het zelf te eten en moesten met spoed naar de EHBO voor voedselvergiftiging. Het bestuur van de Paasjubel kon nu niks anders meer doen dan ingrijpen. Hoewel ze er hun vinger nog niet op konden leggen, wisten ze dat er iets helemaal fout zat. Alle mensen moesten de tent verlaten en de bestuursleden gingen met medewerkers op onderzoek uit. Wat was hier aan de hand?
Met ladders werd er op het dak van de grote tent geklommen. Daar vonden ze een ingenieus netwerk van buisjes verbonden aan een luchtblazer en een grote pot Hema glitters. Naast de pot glitters lag er een kaartje met daarop het woord ‘goudgelovig’. Het was allemaal nep!
Het nieuws verspreidde zich als een vuurtje over het landgoed. Sommige mensen kozen ervoor om meteen te vertrekken. Anderen trokken in grote getallen naar de grote tent om hier verhaal te houden. Er werd een spoedbijeenkomst belegd, waarin uitgelegd werd dat het om een flauwe grap ging waar het bestuur niks mee te maken had. De volgende morgen op Tweede Paasdag was de tent opnieuw volgepakt. De preek ging over de keuzes die wij voor God maken; keuzes die wij maken of wij nu wel of niet wonderen van Hem ervaren. Opnieuw gingen mensen onder tranen naar voren. Er was een heilige atmosfeer en hoewel er geen korreltje goudstof uit het plafond kwam dalen, waren mensen onder de indruk van Gods aanwezigheid.
Na afloop van de conferentie werd de schuld natuurlijk vanzelfsprekend bij de satirische website Goedgelovig gelegd. Zij hadden in 2009 uitgebreid over goudstof geschreven en ook de naam 'goudgelovig' wees die kant op. De anonieme redactie van Goedgelovig ontkende hierop elke vorm van betrokkenheid, hoewel ze niet konden uitsluiten dat een kleine kern van vaste lezers van Goedgelovig misschien wel voor deze actie verantwoordelijk was geweest.
Na de actie op de Paasjubel was het hek van de dam. Overal verscheen er in christelijk Nederland 'goudstof'. Dit gebeurde niet alleen op de EO jongerendag, maar ook tijdens de Synode vergadering van de PKN. Er werd 'goudstof' gevonden op de Opwekking conferentie, op de EO gezinsdag, in het cafe Dwaze Zaken, maar ook in de redactievergadering van de Visie en tijdens boekpresentaties van christelijke uitgevers. 'Goudstof' werd ontdekt in verschillende edities van het Reformatorisch Dagblad, tijdens het halfjaarlijkse overleg van de bisschoppen in Nederland en zelfs op de kansels van meerdere Gereformeerde Gemeentes. Elke keer lag er weer een kaartje bij met daarop het woordje ‘goudgelovig’.
In het begin had de pers hier veel aandacht voor. Vooral toen het ook 'verscheen' bij een uitzending van Knevel en Van de Brink over christelijke goochelaars. Het ND ontdekte dat er waarschijnlijk meerdere personen of teams in Nederland betrokken waren in overal plaatsen van nepgoudstof. De kaartjes en het handschrift waren keer op keer anders en ook het goudstof was niet altijd hetzelfde. Soms ging het om de bekende Hema glitters. Andere teams maakten gebruik van koperstof, duurdere glitters en zelf fluoriserende suiker. Dat laatste werd vooral ingezet als er vermoed werd dat mensen het goudstof ook daadwerkelijk wilden opeten. Na de voedselvergiftiging op de Paasjubel durfden ze dat risico niet meer te nemen.
Tientallen keren tijdens dit jaar verscheen er op de meeste onverwachte plekken ‘goudstof’. Zelfs het blad Charisma wijdde er een artikel aan en stelde de vraag hoe je kon weten of het nu om echt goudstof ging of weer om zo'n actie van goudgelovig. Na een paar maanden ontstond er in de media en bij de betrokkene personen een bepaalde 'goudstof' vermoeidheid. Keer op keer werd het afgedaan met de woorden: “Het zou wel weer zo’n actie van Goudgelovig zijn.”
Aan het eind van het jaar werd het niet eens meer in de media benoemd. Dus toen bepaalde charismatische organisaties in december van 2010 op hun website en in hun nieuwsbrief meldden dat ze goudstof gevonden hadden in de bijbel van een van hun leiders, werd hier geen aandacht en waarde aan gegeven. Men ging ervan uit dat het wel weer zo’n actie van Goudgelovig zou zijn geweest.En zo, zo kwam er een einde aan het sprookje van het goudstof…
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
...uhm? Ja, toch? Dat is toch het beste einde...
Of zou dit een beter einde zijn?
"En zo, zo was er uiteindelijk in de Nederlandse kerk geen aandacht meer voor dit echte wonder van God, en lachte de duivel in zijn vuistje..."
Welke einde van het sprookje spreekt je het meeste aan? Of schrijf je liever een eigen einde? Laat maar horen!
Laatste reacties