Gisteren de studiedag van Emerging Netwerk met Shane Claiborne bezocht. Wat waren er veel onbekende mensen voor mij. In gedachten ging ik terug naar de netwerkavond die we een aantal jaar geleden begonnen in onze wachtkamer in Spoorwijk en die waarschijnlijk de wieg zijn geweest waar het Emerging Netwerk en deze studiedag uit ontstaan zijn. Gaaf!
Shane vond ik zeer inspirerend. Ik had zijn boek al in het Engels gelezen en zelfs de audio versie staat op mijn mp3. De Nederlandse versie 'Hoe Jezus de wereld op zijn kop zet' is zeer de moeite van het lezen waard!
Johan heeft een goede post over de studiedag met vragen die mij tot nadenken stemt en ook BramBonius komt met twee verslagen. Ik ga dus geen lang verslag schrijven, maar kom met een korte gedachte...
Het viel mij op dat Shane en zijn maten geconfronteerd worden met duidelijk zichtbaar armoede en onrecht. In Nederland lijkt het dat we deze mate van armoede en onrecht niet kennen. Of zien we het gewoon niet? Ik ken nog geen Nederlandse christen die een week in de gevangenis heeft gezeten omdat hij/zij demonstreerde tegen ons aandeel in de oorlog in Afganistan. Ik weet ook niet of je dit kunt vergelijken met de VS in Irak. Ik ken geen christenen die bereid zijn om opgepakt te worden om daklozen een beter thuis te kunnen bieden. Leven wij in een rechtvaardige staat zonder lijden, armoede, misbruik? Of zien wij het niet? Zouden wij als wij in de VS woonden hetzelfde doen als Shane of meedoen met de andere 99% van de christenen? Ik vraag het me af...
Genieten we van Shane, zijn verhalen en zijn lach, maar heeft zijn idealisme en theologie (daar begint het mee!) uiteindelijk geen enkele impact op ons leven. Dat zou pas echt jammer zijn!
Uiteindelijk begint het niet met de ontroerende verhalen van Shane. Het begint, zoals ook Johan beargumenteert, met een vernieuwing in onze theologie...
Laatste reacties