Gisteren hebben we een nieuwe stagiaire voor het komende jaar aangenomen. Ellis is derdejaars GPW student en komt een jaar stage bij ons lopen. Momenteel hebben we zelfs twee stagiaires van een jaar bij ons: David en Myrthe. Ik weet niet wat het is, maar iets aan ons werk blijft aan hen trekken. David en Myrthe hebben allebei aangegeven dat ze volgend jaar graag in Den Haag willen blijven wonen om betrokken te blijven bij ons werk. Bij elkaar komt dit op negen ex-stagiares die na hun stage bij ons blijvend naar Den Haag zijn verhuisd om bij onze projecten te komen werken.
Dit zijn allemaal mensen met een goede opleiding, die er vaak voor kiezen om een klein baantje onder hun niveau aan te nemen, zodat ze met een sobere levenstijl zoveel mogelijk betrokken kunnen zijn bij de mensen met wie we werken. Soms vraag ik me af waarom dit zo werkt? Waarom we zoveel stagiaires g'gratis' lijken te kunnen vasthouden.
Natuurlijk is het niet gratis. Als team proberen we zoveel mogelijk in hen te investeren, hen te trainen in de gebieden waarin ze willen groeien en hen de ruimte te geven om aan de slag te gaan met hun passie waarbij ze zoveel mogelijk vrijheid krijgen. We willen echt in hen investeren, zodat zij tot hun recht komen en hele goede missionaire pastorale werkers worden. Is dat de sleutel voor dit 'succes'? Ik weet het niet... Maar we zijn wel heel blij met hen. Voor mij zijn zij de echte helden achter ons werk.
Dus... Auke, Liesbeth, Wolbert, Marieke, Gertine, Wouter, Marjanne, David en Myrthe
Jullie zijn mijn helden!
Laatste reacties