John heeft net verteld dat hij niet ingaat op een verzoek van een charismatische gemeente om hun nieuwe voorganger te worden. John is te bang dat hij ook maar iets van zijn relatie met Jezus hierin kwijt kan raken.
Eigenlijk is het wel grappig dat juist voorgangers zich hier zorgen om maken. Je zou verwachten dat het voorganger-zijn ervoor zou zorgen dat je altijd in een hechte relatie met Jezus leeft. Ik weet echter wel anders. De verleidingen die je in de functie tegenkomt zijn niet mis. Het is niet voor niks dat zoveel voorgangers niet goed eindigen in hun bediening.
Ineens schiet me wat te binnen. “John, weet je wat misschien wel iets voor je is? Het coachen van jongere leiders. Ik ken zoveel leiders die misschien dezelfde weg dreigen op te gaan die jij bent gegaan en die enorm veel van je zouden kunnen leren. Jonge mannen en vrouwen die nu nog helemaal vol passie voor Jezus zijn, maar straks ook tegen hun schaduwkant en gebrokenheid aan gaan lopen en die je zo graag het beste zou gunnen.”
John hapt niet gelijk. “Denk je dat die gasten met mij zouden willen optrekken? Het is pas tien jaar geleden dat ik afgezet ben. Iedereen weet nog wat er met mij gebeurd is. Ik kan mij niet voorstellen dat er veel voorgangers in de huidige evangelische beweging zijn, die mij hun jonge leiders zouden toevertrouwen. Je weet wat er gebeurde bij onze bruiloft een paar jaar geleden. Zelfs jij kreeg het hierbij voor je kiezen. Dat ging alleen maar over spreken in gemeentes. Nu wil je dat ze mij toestemming gaan geven om hun jonge toekomstige leiders te gaan beinvloeden. Ik zie het niet gebeuren.”
Ik stomp John op zijn schouder. “Weleens gehoord van de uitspraak ‘je kunt beter achteraf vergeving vragen dan toestemming van te voren’? Ik ken jonge leiders die niet onder de invloed van bestaande evangelische leiders staan en die hier om staan te springen. Zou je er een paar willen ontmoeten?”
Een maand later is John op bezoek bij een netwerkavond voor jonge leiders die ik georganiseerd heb. Een uur lang vertelt hij zijn verhaal en de gasten hangen aan zijn lippen. Als ik na afloop vertel dat John bereid zou zijn om een aantal jonge leiders te gaan coachen, zijn er meerdere jonge mannen en vrouwen die hier heel enthousiast over zijn.
De week hierop heeft John zijn eerste coachingsgesprek. De jaren hierna coacht hij naast zijn vrijwilligerswerk in de maandelijkse vieringen voor verstandelijk gehandicapten een tiental jonge leiders. Leiders die hopelijk dankzij deze coaching niet in dezelfde valkuil zullen vallen als John en anderen in zijn generatie.
(wordt maandag vervolgd)
Laatste reacties