Als ik vandaag mijn google reader open, stromen de persberichten binnen. De Joy gemeente in Amstelland heeft zichzelf opgeheven. De stichting is failliet.
Nadat John als seniorpastor was afgezet, werd Annelies aangesteld als de nieuwe voorganger van de gemeente. Erik, de jonge aanbiddingsleider werd haar rechterhand. Twee jaar later trouwden ze en trok Erik bij Annelies in de villa in Blaricum in. De gemeente haalde echter niet meer zoveel bezoekers als in de tijd dat John het leidde. Gelijk na de val van John raakte Joy al een derde van haar leden kwijt. Sindsdien kwamen er maandelijks minder bezoekers. Dit had logischerwijs een grote invloed op de betalende kern. Vanwege hun nieuwe gebouw had de gemeente grote schulden in de vorm van een enorme hypotheek. MInder gemeenteleden moesten nu maandelijks hetzelfde bedrag ophoesten. De televisiebediening ‘Time for Joy’ werd als eerste gestopt. Maar dit kon het tij niet keren.
Nu vijf jaar na de val van John moest het gebouw met winst verkocht gaan worden, maar niemand wilde het kopen. Een grote televisieproducent toonde interesse, maar voor veel minder dan zij er oorspronkelijk voor betaald hadden. Annelies en Erik zagen de bui al hangen en namen plotseling ontslag. Ze verkochten heel snel de villa in Blaricum en de woning in Portugal en verhuisden binnen twee maanden met zijn tweetjes naar de Verenigde Staten waar ze een prachtige woning aan de kust kochten. De kinderen waren toch al het huis uit. Annelies en Erik zijn financieel helemaal binnen en konden nu ruimschoots gaan rentenieren.
Het bestuur van stichting Joy bleef geschrokken achter. De schuldenlast was enorm. Er zat niets anders op dan als stichting faillesement aan te vragen en de gemeente te stoppen. De bestuurders van stichting Joy; goedaardige mannen die graag pastor Annelies wilden dienen en eigenlijk alles deden wat zij zei, worden echter wel hoofdsprakelijk verantwoordelijk gehouden voor het wanbeleid van de stichting. Dit betekent dat ook zij alle vijf faillisement moeten aanvragen, hun huis moeten verkopen en als gezin in een schuldsaneringstraject komen. Van Annelies en Erik horen ze niks meer. Annelies kan niet aansprakelijk worden gesteld. Zij was ‘slechts’ in dienst van het bestuur en daarom niet verantwoordelijk. Dat het bestuur in werkelijkheid marionetten van Annelies waren en alles deden wat zij hen opdroeg, telt hierin niet mee. Er wordt nog een rechtzaak aangespannen om Annelies aan de schulden mee te laten betalen, maar Annelies komt hiervoor niet terug naar Nederland. De dure advocaat die zij inhuurt, laat geen spaan van het bestuur heel en de rechter kan niets anders dan alle schuld bij de verantwoordelijke bestuursleden neer leggen.
(wordt morgen vervolgd)
Laatste reacties