Aan het eind van de middag komen we helemaal kapot bij onze tentjes aan. We zijn om vier uur vanmorgen vertrokken en nu is het vijf uur in de middag. We trekken ons allebei terug in ons tentje. Twee uur later kom ik helemaal stijf van de spierpijn uit mijn slaapzak. Dit was echt een van de heftigste tochten in jaren. John lijkt helemaal niet meer uit zijn tent te willen komen. Waarschijnlijk is hij gelijk gaan slapen. Na een snelle warme hap trek ook ik me weer terug in de warmte van mijn slaapzak.
De volgende dag slapen we uit. Aan het eind van de ochtend strompelen we vijf uur lang het hele eind terug naar de haven van Rum. We zijn tot de conclusie gekomen dat we eigenlijk allebei te oud zijn voor dit soort ongein. We zetten ons tentje op vlakbij de aanlegplaats en nemen de volgende ochtend de boot naar het eiland Eigg waar we de laatste dagen van onze reis zullen doorbrengen. Aan boord bestellen we in het restaurant allebei een vol Engels ontbijt. Na een paar dagen alleen maar gedroogde maaltijden te hebben genuttigd, is het heerlijk om weer ‘echt’ te eten.
Ook op Eigg kamperen we wild. We beklimmen de ‘Neus’; een grote lava rots, bezoeken een voormalige Keltisch klooster en lopen rondom het hele eiland. Tijdens het wandelen praten we wat af. We vertellen elkaar onze levensverhalen en leren de ander echt kennen.
Drie dagen later zitten we in het vliegtuig op weg naar Schiphol. Al onze kleding is vies, onze schoenen zitten vol modder en wij stinken. Deze keer wordt er niet geflirt met de stewardess. Ik heb de indruk dat ze zelfs om ons heen loopt. Misschien ruiken we te erg. Ik ben blij dat ik John heb meegenomen op deze reis. Ik heb er niet alleen een vriend bij gekregen. Ik heb Jezus opnieuw ontmoet. Ik heb opnieuw zijn genade leren kennen. Wat heeft deze reis mij goed gedaan!
Op Schiphol nemen we afscheid. Ik ga naar Jessie en John gaat terug naar zijn flat in Amsterdam. Hij gaat me volgende week bellen als hij een afspraak met zijn moeder heeft gemaakt. In de trein terug naar huis realiseer ik mij ineens dat ik hem tijdens onze hele reis in Schotland nooit meer naar Selina heb gevraagd...
(wordt maandag vervolgd)
Laatste reacties