Van de week heb ik het boek "The Shack" van William P. Young gelezen. Het is tijden dat een boek mij zo heeft geraakt en dat ik meerdere keren zo om een boek heb moeten huilen. Tijdens het lezen bekroop mij keer op keer de gedachte "Als God echt zo goed zou zijn, wat zou me dat gelukkig maken..." Ik vind het zelf een van de betere boeken die ik de afgelopen jaren gelezen heb.
Het ND schrijft het volgende van het boek:
"William P. Young was tot voor kort een onbekende vertegenwoordiger voor een technische firma in Portland in de noordwestelijke deelstaat Oregon. Dagelijks reisde hij met een forensentrein bijna drie uur naar en van zijn werk en sinds 2005 gebruikte hij die tijd om zijn gedachten onder woorden te brengen over God. Zijn vrouw had hem ertoe aangespoord en dat niet zomaar. Zij wilde graag dat hij op die manier hun zes kinderen deelgenoot zou maken van de moeizame worsteling die haar man jarenlang met zijn geloof en met de God van zijn geloof had gevoerd. William Young had als zoon van een zendelingenechtpaar op het voormalige Nederlands Nieuw-Guinea een traumatische tijd doorgebracht. Tweemaal werd hij er verkracht: de eerste keer door leden van de stam waaronder zijn ouders werkten en later ook nog eens op de zendingsschool waar hij studeerde.
De bedoeling was een bundeltje A4'tjes, maar het werd een boek van 248 pagina's. Want Young besloot geen exposé op papier te zetten, maar een verhaal te vertellen. Over een ontmoeting met God. Net als Young zelf werd de hoofdpersoon, Mack, geobsedeerd door een diep traumatische ervaring: de moord op zijn jongste dochtertje. Die zet zijn tot dan toe gezapige verhouding met God op scherp. De eeuwenoude vraag: als God zo machtig en goed is, waarom doet Hij dan niets aan het kwaad en het lijden in de wereld?, gaat zijn leven beheersen.
Dit thema is in de loop der tijd veelvuldig uitgediept. Maar Youngs roman neemt een opvallende, zo niet bizarre wending wanneer hij Mack vervolgens een uitnodiging laat krijgen om het volgende weekend naar de verlaten hut te komen, waar ooit de bloedige bewijzen van de moord waren aangetroffen. Het briefje is ondertekend door 'Papa', de vertrouwelijke naam waarmee zijn vrouw God pleegt aan te spreken. In de hut ( The Shack ) ontmoet Mack inderdaad God drie-enig, in de gedaanten van een lange Afro-Amerikaanse vrouw die zich voorstelt als Papa , een tengere Aziatische vrouw, Sarayu , als de Heilige Geest, en Jezus die de gestalte van een Joodse timmerman heeft.
Het boek beschrijft het weekend dat Mack samen met hen in de hut doorbrengt en waarin hij gaandeweg verlost wordt van het beeld van God als de opzichter op de naleving van zijn geboden. Mack leert zijn eigengerechtigheid doorgronden en Papa bevrijdt hem van de dingen die zijn hart verduisteren: de haat tegen zijn vader, zijn afkeer van de God die toeliet dat Missy werd vermoord en zelfs zijn diepe woede en haat tegen haar moordenaar.
Van The Shack ( dat eind volgende maand bij uitgeverij Kok in Kampen in Nederlandse vertaling verschijnt onder de titel De Uitnodiging) , zijn in de Verenigde Staten inmiddels meer dan een miljoen exemplaren gedrukt. Het stond enige tijd nummer 1 in de fictiebestsellerlijst van de New York Times. "
Vader God als een lange Afro-Amerikaanse vrouw die dol op koken is...
Je kunt je bedenken wat voor controverse dit heeft gebracht in de VS, waar het boek al een jaar uit is. Honderden blogs, preken, artikelen en recensies zijn hier aan gewijd. Ook in Nederland zal dit wel plaats gaan vinden. Ik kan het boek echter alleen maar aanraden. Zet het op je verlanglijstje, zou ik zeggen. Op de blog van Willem de Vink kan je een van de eerste Nederlandse recensies (positief) vinden.
Laatste reacties