Scotland, here we come...

Vandaag ga ik weer op mijn jaarlijkse trektocht en bedevaartsreis naar de Schotse hooglanden. Dit jaar ga ik samen met mijn broer Steven. Steven is ook gemeentestichter en betrokken bij Momentz. Wel vanuit een hele andere benadering dan wat wij hier in Spoorwijk doen. Steven is een man voor wie ‘verwondering’ een hele belangrijke rol in zijn leven speelt. Hij is een echt natuurmens en ziet en hoort alles. Dit betekent dat ik dit jaar meer in Schotland ga zien dan ooit tevoren. Hij is ook een goede vriend en ik heb er zin in om samen met hem twaalf dagen te trekken.

We vliegen  vandaag naar London, waar we bij mijn schoonouders overnachten. Morgen vliegen we naar Glasgow. Vandaar met de bus de Schotse Hooglanden in naar Fort William.

Vandaar met de trein naar Mallaig, een piepklein vissersdorpje aan de westkust. Zaterdag gaan we met de boot van Mallaig naar de ‘small isles’. Dit zijn vier eilanden aan de westkust van Schotland: Muck, Eigg, Canna en Rum. Je kunt ze vergelijken met Iona.

Dit jaar is het de vierde keer dat ik met mijn tentje op mijn rug door Schotland ga trekken. Voor mij zijn het altijd tijden van tot rust komen en een diepe ontmoeting met God. Mijn ervaring is dat ik in Schotland een dun membraan tussen het aardse en het hemelse ervaar. Net alsof God gemakkelijker aanraakb aar is. Dit kan natuurlijk ook gewoon met de stilte en het gebrek aan afleiding te maken hebben. In ieder geval doet het me altijd goed.

Comments

[Geplaatst door: Dave]

Kewl Matthijs. Lijkt me heel tof!

Grappig dat je het 'dunne membraan' noemt. De celtische geestelijken hadden dezelfde ervaring en noemden het 'thin places'...