« augustus 2007 | Hoofdmenu | oktober 2007 »
Deel 10: Het fenomeen jeugdkerken zoals wij dit nu kennen, nadert haar einde. Sommige jeugdkerken worden echte kerken die zich met name zullen richten op jongeren, maar over verloop van jaren gaan uitgroeien naar kerken voor alle leeftijden. Andere jeugdkerken blijven maandelijkse interkerkelijke jeugddiensten houden. Een groot aantal zal sluiten wegens gebrek aan vrijwilligers en trekkers, nadat de eerste en tweede generatieleiders van de jeugdkerk gestopt zijn.
Harold wees mij op een interessant artikel in het Nederlands Dagblad over gemeentestichting.
Deel 9:
Een van de tendensen die ik zie ontstaan in de kerk van toekomst is dat de missionair gemeentestichting landelijk meer op de kaart komt te staan. Je ziet over de afgelopen jaren al een flinke toename die verder gaat groeien. Hierbij moet je denken aan studiedagen, nieuwe projecten, nieuwe Nederlandse literatuur, theologisch onderwijs. Ik verwacht dat veel van het gemeentestichten doelgroep georiënteerd zal zijn met groeiende aandacht voor crossculturele en contextuele gemeentestichting.
Vandaag komt een filmploeg van de NCRV ons project in Spoorwijk de hele dag filmen voor het nieuwe programma "Het Derde Testament". Ze gaan vooral de brunch en onze jaarlijkse internationale hapjesmiddag filmen. Spannend en leuk! Ik weet nog niet wanneer het uitgezonden gaat worden. Hieronder een introductiefilmpje van hun nieuwe programma.
Laatst schreef ik een kort stukje over Perron 61. Een ander missionair project waar ik enthousiast over ben, is 'Hart van Osdorp' in Amsterdam. Naast dat ze een gaaf logo hebben, zijn ze heel vernieuwend en uitdagend bezig. Ze willen graag een brede kerk zijn:
Deel 8:
De emerging church is een beweging van voornamelijk jonge westerse christenen die in de bestaande kerk zijn opgegroeid, maar die uit onvrede met de kerk zijn gaan nadenken over een vernieuwde theologie en blik ten opzichte van de kerk. Veel van hun onrust ten opzichte van de kerk is o.a. verbonden aan de huidige kerkvormen, de missionaire impasse, de vervreemding met de cultuur en een gebrekkige spiritualiteit. In hun denken en experimenten trachten zij nieuwe vormen van kerk-zijn te creëren, die passen binnen de plaatselijke tijd en cultuur. De komende jaren zal een kleine opkomst te zien zijn van de emerging church in Nederland; in de vorm van Nederlandstalige boeken, blogs, ontmoetingen en nieuwe projecten. Emerging church bevat een breed scala van nieuwe vormen van kerk-zijn, zoals huisgemeenten, celkerk, organisch gemeente-zijn, cafekerk, jeugdkerk, etc. Veel van de toekomstige PKN pionierprojecten en gemeentestichtende projecten vallen hier ook onder.
Toch wil ik in een onderscheid maken tussen emerging church projecten en andere gemeentestichtende initiatieven. Mijn verwachting is namelijk dat ‘emerging church’ achtige projecten de komende jaren nog steeds sterk in de experimentele fase zullen blijven, dat ze minder sterk gericht zullen zijn op missionair gemeente-zijn en meer gericht op experimenteren met nieuwe vormen met daarbij een grote kans op introversie in het beginstadium. Uiteindelijk verwacht ik wel dat de emerging church beweging een missionaire inhaalslag zal maken en dat sommige van de nieuwe vormen van kerk-zijn die zij gecreerd hebben, toegepast zullen worden in sommige bestaande kerken.
Deel 7 van de serie 'toekomst van de kerk in Nederland'. Vandaag: weinig hoop op verandering
Vanuit de meerderheid van de evangelische en pinkstergemeenten zal er geen tot heel weinig verandering te verwachten te zijn. Ze hebben niet de mate van wanhoop bereikt, die in andere geloofsgenootschappen wel aanwezig is, waardoor verandering nodig blijkt. In mijn opzicht hebben deze gemeente in het algemeen een onrealistische hoop voor de toekomst. Hoop is voor hen verbonden aan gemeentelijke groei en groei lijkt in hun ogen nog zeer mogelijk. De reden voor deze optimistische blik op groei is meervoudig. Veel gemeenten kijken naar de groei van een aantal bekende regiogemeenten en zien hierin een voorbeeld van de groei die binnen hun gemeente ook nog steeds mogelijk lijkt. Anderen werken met verschillende gemeentegroei principes die groei beloven. Daarnaast staat de evangelische wereld meer dan andere geloofsgemeenschappen open voor de diverse groei ‘golven’ vanuit het buitenland zoals bijvoorbeeld: de Toronto Blessing, Willow Creek, Doelgericht gemeente-zijn en het soaken.
De betrokkenheid van de meerderheid van deze gemeenten met hun omgeving is minimaal en zal dit de komende jaren ook blijven. De missionaire invloed van een groot gedeelte van de evangelische en charismatische gemeenten is waarschijnlijk te verwaarlozen. Veel van hun missionaire activiteiten is gebaseerd op aantrekkingskracht. Door gebruik te maken van aantrekkelijke diensten en bijvoorbeeld een Alpha cursus hopen ze nieuwe mensen met het evangelie te bereiken. Helaas trekken zij hiermee voornamelijk randkerkelijke mensen, maar hebben hun activiteiten op de meerdermeid van de mensen in hun omgeving jammer genoeg geen invloed.
Deel 5 van de serie: toekomst van de kerk
Er ontstaat in diverse kerkgenootschappen een predikanten- en voorgangerstekort wanneer de babyboom generatie (1945 - 1950) met pensioen gaat. Er komt een overdracht naar nieuw jonger leiderschap. Een belangrijke vraag zal zijn of dit jongere leiderschap de gemeenten in een veranderingsproces gaat meenemen om postchristendom kerk te zijn of dat ze zich gaan richten op gemeentegroei processen, maar de kerk in het algemeen bij het oude laten. Ik ben bang dat het laatste gaat gebeuren. Wat denk jij?
Het is zover: De eerste uiting van "Emerging Church" in Nederland; de Nomaden / OASE / Access / Postbus51 te Soest en omstreken. Dit is wat Johan op het hetnetwerk.net over zijn project schrijft:
"Zeven volwassenen beginnen in 2005 een kring aan huis. Niets bijzonders zou je denken, ware het niet dat de groep zich niet aansluit bij een bestaande gemeente maar zelfstandig verder wil gaan vanwege missionaire redenen. "We kunnen geen vrienden meenemen naar bestaande kerken zonder dat we ons schamen" is een veel gehoorde noodkreet in die jaren.
Nu zijn huisgemeente of gemeentestichtingen ook niet nieuw, maar toch is deze groep anders.
Vele gemeentestichters in Nederland beginnen een gemeente vanuit een bestaande kerk met als doel de nieuwe gemeente in korte tijd te laten groeien tot een "gewone" kerk. Meestal zijn de gemeentestichter pioniers met een "oude mindset". Ze planten meer van hetzelfde.
De huisgemeentes zijn vaak anti-institutioneel. Ze moeten niets meer hebben van kerkelijke organisaties en theologie en denken door klein te blijven immuun te zijn voor problemen.
Maar de kleine groep in Soest groeide in twee jaar tijd uit tot minstens vier kleine groepen, met een zeer alternatieve maandelijkse samenkomst: de OASE. Er zijn twee kringen voor volwassenen (de Nomaden), een tienergroep (Postbus51) en een jongeren/18+ groep (Access). De groepen en de OASE samenkomst zijn vooral gericht op relaties en hebben als gemeenschappelijk kenmerk een gezamelijke lunch of diner. Iedereen, ongeacht achtergrond, religie of levenstijl is welkom en mag gewoon meedoen. Dat maakt deze groepen toch anders dan de meeste "van bovenaf" aangestuurde missionaire projecten.
Deze "Nomaden" zijn niet vrijblijvend of vaag: ze zijn continu bezig met het theologisch bezinnen op inhoud van de missie, de kijk op de bijbel, de aard van de acties en de vorming en toerusting van de gemeenschap. Leiderschap is zeer belangrijk, maar niet centraal. Men rust elkaar toe op basis van herkenning van gaven.
De OASE samenkomsten zijn experimenteel van aard. Een maal per maand komt men samen in de Rembrandtkapel te Soest. De aanwezigen gebruiken een lunch die elke bezoeker zelf meebrengt. Vriendschap staat bovenaan de prioriteitenlijst.
Na een uur gaat de kapel open voor persoonlijke meditatie, het maken van kunst, het kijken naar DVD's van Robb Bell of Tom Wright, bidden of persoonlijk bijbellezen. Daartoe zijn er in de kapel allerlei "hoekjes" ingericht.
Na half uur begint er een centraal/liturgisch gedeelte met zang, gebed, bijbeluitleg en workshop. Er worden vooral veel "Psalmen voor Nu" gezongen en enkele Taize, Negro-spirtuals en opwekkingsliederen.
Veel niet-kerkelijke mensen voelen zich sterk aangetrokken tot de formule terwijl er nauwelijk iets wordt gedaan aan de zogenaamde "aantrekkelijke kerkdiensten" zoals we die kennen vanuit Willow Creek of Saddleback, de Pijler of Drachten. Dit is anders en vernieuwend! De sfeer straalt rust en inspiratie uit.
Er is geen offieciele website. Contacten verlopen via email of telefoon. Wel hebben de jongeren een hyve: oase-soest.hyves.nl en postbus51.hyves.nl
De deelnemers aan de groepen zoeken continu naar theologische onderbouwing, naar nieuwe uitingsvormen, hulpverleningsprojecten en gemeenschapsvorming. Ook training en leiderschapsontwikkeling staat hoog aangeschreven.
Alles is creatief, zoekend, gepassioneerd, maar boven alles: authentiek! En dat is iets wat Nederland zeker kan gebruiken."
Dat klinkt heel goed. Mocht je nog niet weten wat 'emerging' inhoudt of wilt ontdekken of jij jezelf emerging mag noemen, doe dan deze test.
Vorige week deed ik een kinderoptreden (buikspreken, verhalen vertellen, goochelen - tja, ik ben een veelzijdig mannetje ;-)! ) in Zoetermeer. Het optreden was een afsluitend onderdeel van de kindertentweek van Perron 61.
Over de afgelopen jaren had ik al veel van het missionaire project Perron 61 gehoord en gelezen, maar de medewerkers nog niet ontmoet of bezocht. Ik was onder de indruk van het goede werk dat ze daar doen. Dit is wat ze over het werk schrijven:
"Perron 61 staat midden in Oosterheem als een gewoon huis. En toch net even anders. Het is een huis voor iedereen, in de Heicopstraat. Een huis om zo binnen te lopen, voor een praatje, met een vraag, voor een goed gesprek. Een ontmoetingsplek.
Perron 61 is als missionair centrum een initiatief van de hervormde Ichthusgemeente. Wij willen als kerkelijke gemeente dicht bij mensen komen. Dat betekent dat we ook tussen mensen willen leven en werken. Perron 61 is een plek waar activiteiten georganiseerd worden voor kinderen, tieners en volwassenen.
Oosterheem een moderne en groene woonwijk in wording. Nieuwe ruimte om te wonen, je weg te vinden, anderen tegen te komen. Uiteindelijk zullen er ruim 8.500 woningen, winkels, bedrijven en scholen gebouwd worden. 24.000 inwoners op zo'n 358 hectare grond. Tussen alle nieuwe huizen en gezichten vind je Perron 61, een prima plaats om elkaar te ontmoeten.
Wat gebeurt er op Perron 61?
Op Perron 61 spelen kinderen met elkaar, zoeken tieners elkaars gezelschap en willen jongeren elkaar zien. Je komt om een verhaal te horen, voor een babbel en wat drinken, een partijtje tafelvoetbal. Een eigen plek, waar je anderen tegenkomt. Voor kinderen van 4 tot 10 is er elke woensdagmiddag kinderclub. De ene week een speelse invulling, de andere week een bijbels thema. Voor de tieners is er een zolder beschikbaar als Chillroom, een plek voor henzelf. Voor volwassenen wordt er een oriëntatiecursus gegeven over het christelijk geloof. Ook is er de mogelijkheid om een huwelijkscursus te volgen.In de tuin van Perron 61 is een stiltecentrum ingericht waar je even tot jezelf kunt komen. Het zomaar een plekje in de wijk waar het stil is. Rust voor overdenking en gebed. Ongestoord je gedachten laten gaan. Je bezinnen op God en je naaste."
Ik vind het zo leuk om meer en meer te ontdekken wat er in Nederland op missionair gebied allemaal al gebeurd en ben benieuwd naar wat voor missionaire projecten daar buitenn nog voor mij verborgen zijn. Ik weet niet of er een inventarisatie is van dit soort projecten - wie weet dit?
Laatste reacties