Niet te lang op de brug wachten

Een reactie van Reinier Drop (medewerker van het project 'Villa Klarendal' op de post "Is Villa Klarendal een kerk". Dit is nou wat je noemt missionair denken. Daar komt ie:

"Ik zal me even kort introduceren: Ik ben Reinier Drop, één van de vier mensen in het team van Villa Klarendal naast Rick.

Over de brugfunctie. Inderdaad proberen wij een brug te zijn tussen de wereld en de kerk. Dit omdat in de praktijk de kloof te groot blijkt te zijn tussen de cultuur van de kerk en die van de wereld/wijk. Daarom zoeken we in de Villa naar een cultuur die nauw aansluit bij die van de wijk. Wil de bezoeker zich bij een bestaande gemeente aansluiten kunnen er twee dingen gebeurd zijn. Of de cultuur van de betreffende gemeente is veranderd waardoor deze meer aansluit bij de bezoeker of de bezoeker wil zich aanpassen aan de cultuur in de gemeente.

Zolang de bezoekers nog niet de stap willen zetten naar de bestaande gemeentes in de buurt blijven zij bij ons. Ik voel ons er dan ook echt tussen hangen, een brug dus.

Christelijke groepen kunnen overal zijn. Ook groepen christenen die met elkaar de gemeenschap van heiligen / fellowship beleven. Misschien bedoel je dat als je zegt dat jouw schoonouders in de koffiebar ‘kerk’ ervaren? Maar de schrijvers van het nieuwe testament hebben het toch ook wel echt over een plaatselijke georganiseerde gemeente met leiders, een zichtbare kerk. De kerk zoals jij (Gijs) voorstelt is dan denk ik meer de onzichtbare kerk. Paulus en zijn missionaire groep bijv. waren ook geen gemeente maar hoorden wel bij de grote kerk, hoewel misschien uitgezonden vanuit Antiochië. Een missionaire groep kan dan een kerk stichten, kan er eventjes onderdeel van zijn en kan weer verder trekken, terwijl ze die gemeente achterlaten. Omdat er regels en afspraken zijn tussen mensen is zo’n plaatselijke gemeente toch wel een organisatie. Een organisatie waar gelovigen en niet-gelovigen deel van kunnen uitmaken, wij kunnen niet in de harten kijken zoals God dat doet.

Volgens mij moet er dan wel (praktisch)theologisch nagedacht worden over wat zo’n kerk / organisatie inhoud. Aan welke voorwaarden zo’n groep moet voldoen als ze bij elkaar willen komen met de intentie om kerk te zijn. Verkondiging van het evangelie/woord, doop en avondmaal zijn dan ons inziens, en dan staan we niet alleen, wel echt vereisten voor een kerk. Doop als ‘inwijding’ en avondmaal als ‘onderhouding’. Omdat we alleen maar de verkondiging hebben zijn we in ieder geval geen kerk. Wij vervullen dus maar een deel van de grote opdracht, maar samen met heel de kerk in Arnhem vervullen we de hele opdracht. Als we de intentie willen hebben om kerk te zijn moeten we dat wel volledig waar kunnen maken. Daar komen verantwoordelijkheden bij, o.a. voor de continuïteit maar nog veel meer, ik denk ook aan tucht. De verantwoordelijkheden zijn nu denk ik nog te groot voor ons, daar is nu een spanningsveld. Maar wie weet waar het toe uitgroeit in de toekomst.

De doop op zich wijzen wij absoluut niet af. Integendeel, ook wij zien de doop als horend bij de grote opdracht. Alleen wij dopen zelf niet, omdat we niet de intentie hebben om een kerk te zijn. Hoe dat verder zal gaan moet de praktijk uitwijzen. Ik zou zelf altijd iemand stimuleren om niet te lang op de brug te wachten maar door te lopen. Daar is de brug voor, om de stap naar de overkant te maken. Aan de overkant kan er dan gedoopt worden. Wij vormen zo dus eigenlijk een uitgebreide interkerkelijke evangelisatiepost. Het probleem is alleen, als je het zo moet noemen, dat het erg gezellig op de brug is met die mensen die je nu kent. Dat zag jij blijkbaar op de koffiebars maar nu o.a. ook in de Villa. De brug wordt breder en gaat in de toekomst misschien steeds meer op de overkant lijken. Misschien dat dan de brug eens onderdeel wordt van de overkant zodat de zichtbare kerk in Arnhem geen brug meer nodig heeft naar Klarendal maar die brug al in zich heeft. In de zin van dat de Villa volledig gemeente wordt in de Klarendal cultuur.

Comments

[Geplaatst door: Marc]

Beste Reinier,

Met alle waardering die ik heb voor jullie werk in Arnhem, blijkt uit je reactie toch gewoon dualistisch denken: hier de kerk, daar de wereld, met een brug ertussen. De grote opdracht en de kerk worden zelfs losgekoppeld.

Als Jezus iets heeft voorgeleefd is het mobiel missionair gemeente-zijn, daar waar de mensen zijn. In andere woorden: het missionaire team van Paulus is het prototype van de plaatselijke gemeente, net zoals Jezus in hoe Hij leefde en met zijn discipelen optrok de essentie heeft voorgeleefd.

De kerk is nooit bedoeld als organisatie. Organisatie was puur prakisch. Het is een klassieke denkfout om organisatie te verwarren met het organisme.

Het onderscheid dat je aanbrengt tussen 'christelijke groepen' en 'kerken' is bijbels vrijwel niet te onderbouwen. Het is hooguit te onderbouwen vanuit de kerktraditie. Doop en avondmaal kan ook in missionaire teams en 'christelijke groepen' plaatsvinden. Je kunt je zelfs afvragen of Jezus het avondmaal ooit bedoeld heeft als kerkelijke instelling zoals wij dat kennen, dat is goeddeels inlegkunde. Doop vond plaats in de context van de 'grote opdracht', dus missionair, niet als kerkelijk sacrament wat het later geworden is.

Ik zie uit naar de dag dat clubs als YfC het lef hebben om hun plaatselijke groepen gewoon 'gemeente' te noemen. De brug zoals je die beschrijft is een knieval naar de kerkelijke traditie (in inderdaad, daarin staan jullie niet alleen ;-)

Vat mijn reactie niet persoonlijk op. Zie het als een profetische duw in de rug voor YfC om 'uit de kast' te komen.

[Geplaatst door: daniel]

Even een korte reactie van mijn kant. YfC heeft dat lef, kijk naar Thugz Church (dat momenteel ook fungeert als experiment en voorbeeldfunctie voor ander locaal werk binnen YfC). Daarnaast wil YfC kerken trainen om zich missionair naar jongeren uit te strekken en zich verder bewust te worden van de kloof die er is en de opdracht die wij allen hebben.

En ik blijf toch wat moeite houden met jouw afschuiven van alles wat Paulus schrijft over gemeentezijn en organisatie... ;-)

[Geplaatst door: Nico-Dirk van Loo]

Komend vanuit een GKV traditie ben ik dood gegooid met Gods kerkvergaderend werk in de kerkgeschiedenis en dan natuurlijk vooral de vrijmaking. Ik heb dus een beetje aversie ontwikkeld tegen teveel kerk. Maar in de dialoog tussen Daniël en Marc zou ik een nieuw punt in willen brengen:

Jezus heeft z'n focus op het Koninkrijk van God. Bij hem kun je geen leerpunten voor kerk verkrijgen, wel over het Koninkrijk.
God heeft het aan Paulus overgelaten om dit verder in te vullen en binnen de context van de grieks/romeinse cultuur heeft hij dat gedaan.

Onze bijbel kent wat mij betreft een voorbeeld van contextualisatie van het evangelie in de richting van vorming van een christelijkegemeenschap. Die contextualisatie staat wel in Gods woord, we kunnen er wat mij betreft niet zomaar omheen. Jezus'werk via Paulus is ook incarnationeel. Dat wil niet zeggen dat eea 1-1 overgenomen moet, no way.

De contextualisatie moet helemaal opnieuw.
En juist voor de 21ste eeuw zal dat weer opnieuw moeten want de context van de 20ste eeuw werkt niet meer.

De kerkgeschiedenis kent ook incarnationele elementen; God was aan het werk met mensen in die tijd en cultuur en ook daar wil ik m'n ogen niet voor sluiten (ergens hebben die oude GKVers wel een punt dus!)

[Geplaatst door: Marc]

Gewaardeerde Daniël en Nico-Dirk,

In de polemiek stel ik dingen soms vrij scherp om een punt te maken. Het is dus niet zo dat ik zoals Daniël stelt "alles wat Paulus zegt over gemeente-zijn en organisatie afschuif." Integendeel, ik geloof dat Paulus wezenlijke dingen over gemeente-zijn heeft gezegd. Maar mijn moeite zit 'm in het universeel maken van toepassing die contextueel bedoeld is, of het Paulus tot een soort 'superapostel' maken. Mind you, er zijn tegenwoordig apostelen die het werk van Paulus in effectiviteit vele malen overtreffen.

Was Jezus alleen maar met het Koninkrijk bezig en Paulus met het vormgeven van de gemeente, zoals Nico-Dirk stelt? Daar zou ik nog wel eens een boompje met je over willen opzetten. Ik geloof dat Jezus wat werkelijk belangrijk was voor de gemeente (het DNA zeg maar) heeft voorgeleefd, maar dat wij vanuit ons Constantijns-Griekse denken gemeente en Koninkrijk hebben losgekoppeld. De gemeente is een gevolg van het Koninkrijk en tegelijkertijd een 'change agent' van het Koninkrijk. Die dynamiek zie je bij Jezus en bij Paulus.

Veel van wat Paulus heeft onderwezen (theologisch, over het begrijpen van het wezen van Christus en de gemeente) kun je universeel toepassen. Maar specifieke richtlijnen die hij geeft aan plaatselijke gemeenten die hij heeft gesticht zijn per definitie contextueel. Je kunt moeilijk stellen dat wat relevant was voor zeg de gemeente in Corinthe opeens voorschrijvend moet zijn voor alle gemeenten van alle tijden. Hooguit kun je zeggen: we kunnen altijd leren van de wijsheid van broeder Paulus in hoe we dingen doen, maar zullen zelf met het inzicht dat God ons geeft in onze context een afweging over vormen en organisatie moeten maken.

Kennen jullie de klassieker 'St. Paul's Missionary Methods and Ours' van David Allen? Hij had dit goed door. Hij was zijn tijd ver vooruit, je zou het eens moeten lezen, het is zo actueel voor de hele postmoderne/emerging discussie.

Tenslotten wat betreft YfC: bedankt voor je correctie, David. Ik heb je boek net gisteravond gelezen en was er erg door bemoedigd. Ik reageerde even op Reinier die het zaakje bewust loskoppelt.

Hé gezegende kerst allemaal.

[Geplaatst door: daniel]

Tanx Marc. Hier nog een leuke: bij Thugz Church komen inmiddels volwassenen, jongeren en kinderen (het is dus geen jeugdkerk). We hebben eenmaal een kind opgedragen. Maar we hebben nog niet gedoopt en geen avondmaal gevierd. Strikt genomen (uitgaande van de normen van de meeste gemeenten die ik ken)zouden we de tucht op alle leden moeten toepassen; dan zijn we dus gelijk klaar. Zijn we nou een kerk, of niet? Volgens de criteria van TvdL niet. Misschien zijn we op weg naar kerk-zijn? Weet je hoe ik ons zie? Als een Koninkrijksgemeenschap. Maar is dat eigenlijk niet hetzelfde?

[Geplaatst door: Nico-Dirk van Loo]

@ Marc, "geen leerpunten over kerk" is inderdaad te zwart/wit, dank voor je punt. Ik denk dat focus van Jezus wel op Kininkrijk was maar de zin daarna was te snel

[Geplaatst door: Gijs]

Koninkrijksgemeenschap... Amen!

[Geplaatst door: Marc]

Ik zie trouwens dat ik Roland Allan opeens David heb genoemd. En de titel is 'Missionary Methods', de link naar de integrale tekst staat in deze post:

http://marcsmessages.typepad.com/mm/2006/12/jesus_or_paul_i.html

[Geplaatst door: Reinier]

Marc, bedankt voor je duw, ik ben zelf overigens geen YFC-er. Mijn vrouw zit wel namens YFC bij Villa Klarendal. In het totaal van de villa zitten overigens nog één a twee YFC-ers maar ik dacht bij het introduceren alleen aan het kernteam van de zondagbrunch. Irrelevant puntje maar t.b.v. eventuele scheve gezichten moet ik even wat misverstanden rechtzetten.

Bewerkte kopie van een stukje van mijn tweede antwoord op Gijs bij het kopje “Is villa klarendal een kerk?”:

“Je maakt deel uit van de gemeente van Jezus Christus” Wat zeg je dan? Dat je één van de discipelen bent, lid van de algemene kerk, lichaam van Christus.
Het lijkt mij wel degelijk handig om te kijken naar wanneer iets een (goede) gemeente is. Als je een gemeente wilt zijn, wil je ook een goede gemeente zijn. Je vraagt je af waarom je criteria zou aanleggen om een groep christenen een ‘gemeente’ te kunnen noemen. Een ander (praktisch) licht:
God heeft ons een aantal middelen gegeven waardoor zijn genade bemiddeld wordt, genademiddelen. Middelen die de Geest gebruikt om ons te zegenen. Naast persoonlijk gebed en bijbelstudie specifiek in relatie tot anderen: prediking, doop, avondmaal, gebed voor elkaar, zang/aanbidding, evangelisatie, tucht, gemeenschap der heiligen / fellowship, giften, spirituele gaven (charismata zo je wil), pastoraat, etc. Middelen om te zorgen dat je geloof blijft groeien en de kerk blijft doen wat ze moet doen. Om deel uit te maken van een groep waar deze ingrediënten aanwezig zijn lijkt me zeer geschikt, mensen hebben dat nodig. Als ik zeg ‘intentie om kerk te zijn’ bedoel ik dat je een groep bent met de intentie die ingrediënten te waarborgen. Dat noem je dan een gemeente. Zo bestaat er mijns inziens naast de algemene kerk ook de plaatselijke kerk waar deze zaken ‘empirisch‘ beoefend worden. Wij hebben deze ingrediënten in meerdere opzichten (nog) niet (volledig), daarom beschouw ik ons nog niet als kerk en daarom betwijfel ik dat avondmaal en doop voor ons geschikt zijn.
-einde quote-

Ik besef Marc dat ik o.a. vanuit de/een traditie redeneer. Ik probeer ook heel praktisch te kijken, d.w.z. naar de consequenties voor de praktijk. Meerdere dingen spelen mee. Ik zie in dit geval, mijns inziens in overeenstemming met Paulus, het nut van deze traditie in de zin van dat het me een goed idee lijkt een gemeenschap te vormen die deze middelen wil beoefenen en waarborgen. Het gaat me o.a. om de ‘verantwoordelijkheid’ die we hebben voor de leden van de gemeenschap/bezoekers, in overeenstemming met de roeping van God. Willen wij ons kerk noemen, dan moeten we die verantwoordelijkheid ook waar maken. Als wij ons kerk noemen heeft dit woord een connotatie in de wijk / kerkelijk Nederland. Overigens, als ik connotatie in de Van Dale invoer krijg ik ironisch genoeg: “de met een woord verbonden voorstellingen buiten de eigenlijke betekenis.” Als wij ons kerk noemen zou dit in vele gevallen betekenen dat de mensen ons als volwaardig kerk aanzien en bij de kerk denken te zitten als ze bij ons zitten. In jouw ogen zitten ze dat dan natuurlijk ook. In mijn ogen zijn ze ook zeker in aanraking met de kerk in het algemeen, maar niet in de zin van een groep die hen volwaardig met die genademiddelen in aanraking kan brengen. Dat zou ook mijn bezwaar zijn tegen het idee om YFC-groepen ‘gemeentes’ te noemen. Misschien is dat een menselijke scheiding waar ik mee opgegroeid ben, daar ben ik niet uit, ben ik wel mee bezig, maar mijns inziens wel nuttig (voor ons) in de praktijk m.b.t. verantwoordelijkheid als ‘kerk’. En ik snap dat in jouw visie dan eerder het idee van kerk bij de kerk in Nederland moet veranderen. Verdere theologische bezinning op het bijbelse idee van kerk zoals je doet vind ik zeker nuttig en wil ik ook doen.
Misschien zou je o.a. kunnen reageren op de criteria of het idee van genademiddelen en verantwoordelijkheid.

Zoals je me weergeeft in je eerste zinnen en ik begrijp je goed, voel ik me niet helemaal recht gedaan. Ik zie ons als onderdeel van de grote kerk, en zou nooit willen dat de kerken in onze omgeving niet missionair bezig zouden zijn ‘omdat wij er al zijn’. Dat is gelukkig ook niet het geval. Wij zijn slechts een onderdeel van het grote geheel kerk. Brug naar de plaatselijke gemeentes waar nodig, een evangelisatie post.